وبلاگicon
درباره الی

نامه رسان شما به من فید درباره الی

 
فهرست

 

پیوندهای من

 

جستجو

 

آخرین‌ها

 

گذشته‌ها

 

 

کجاییم

 

 



 
جذابیت خاکی!

من به خودم جایزه بهترین وبلاگ‌نویس را می‌دهم! اگه گفتید چرا؟؟؟ نه که بگم خیلی خوب می‌نویسم نه! هرچند خیلی بد هم نمی‌نویسم!!! ولی می‌دونید این جایزه به خاطر چیه؟ به خاطر اینکه الان در واقع خونه نداریم... خونه‌مون از دست رفت!!! نابود شد!!! بدون خونه دارم اینجا نظارت می‌کنم و می‌نویسم و همه کار می‌کنم...

البته اجاره‌نشین نیستیم که انداخته باشنمون توی کوچه...یا مثلا زلزله اومده باشه! یا مثلا از طبقه پایین تلپ تلپ همه چی نابود شده باشه تا به ما رسیده باشه! نخیر...خونه‌مون بنایی داریم و تقریبا هیچی سرجای خودش نیست!!! خاک و سنگ و لوله و کاشی و کابینت و سرامیک و از این بحث‌ها!!! بعد الان انقدر طرز این زندگیمون رو دوست دارم که نگید! نیست عاشق بی‌نظمیم از اون جهت...یخچالمون تو پذیراییه! بعد ظرف‌هامون همینطور گوشه و کنار...دستت رو دراز می‌کنی لیوان برمی‌داری...باز دستت رو از این ور دراز می‌کنی بشقاب بر‌می‌داری...بعد همین جور خوابیدی رو زمین می‌تونی با پات در یخچال رو باز کنی و مهم مامانه که هیچی بهت نمی‌گه و غر نمی‌زنه...

و خاک!! چه حالی داره این بوی خاک به خصوص که وسطش لوله آشپزخونه بترکه و آب بزنه هوا و تو بوی خاک نم دار رو حس کنی و هیچ کس به این فکر نکنه که وای زندگیم کثیف شد! چون دیگه از این کثیف‌تر راه نداره... در ضمن هر آن احتمال مرگت هم هست می‌دونید چرا؟ چون گاز رو بستند بعد لوله‌کش داره جوش‌کاری می‌کنه و همسایه‌ی طبقه‌ی دوم که خواب بوده به صورت شنگول و آیکیوسان فکر کرده شاید یکی دستش خورده قطع شده رفته گاز رو بازکنه که سر بزنگاه یکی اسلوموشون داشته می‌رفته به سمت دستش و دستی که آرام داشته گاز باز می‌کرده و عرق روی پیشانی‌ها و صدای تالاپ تالاپ قلب‌ها و درست در لحظه‌ای که دست داشته به عمل رو می‌آورده یکی سیم قرمز رو می‌چینه! نه ببخشید دست طرف رو قلم می‌کنه که گاز رو باز نکنه!!!

بعد من در همین حال نشستم با لپ تاپم وسط خاک‌ها و با شما در ارتباطم و همزمان دارم زبان کردی یاد می‌گیرم... وای من می‌میرم برای این زندگی مهیج و شلوغ و خاکی...واقعا که آدم باید خاکی باشه تا لذت زندگی رو ببره...شما جایزه به من نمی‌دید حالا؟

 

چند نکته مهم:

  1. از آنجایی که من جواب همه نظرات را می‌دهم اگر زمانی دیر به دیر به وبلاگ مراجعه می‌کنید و منتظر جواب می‌مانید و با سیستم نظردهی پرشین بلاگ نمی‌توانید نظرتان را پیدا کنید راه آسانی هست، لطفا وقتی اسم خود را می‌گذارید و البته وب سایتتان حتماً ایمیل خود را درج کنید. به این روش تمام پاسخ‌های من برای شما ایمیل خواهد شد. و نیازی به گشت و گذار بین نظرات ندارید.
  2. به خاطر گپ و گفت‌های مداوم دوستان، چت رومی بسیار ساده و آسان در وبلاگ قرار دادم شما با رفتن به صفحه چت روم می‌توانید گپ و گفت‌های دو نفره یا چند نفره را آنجا انجام دهید. بدون داشتن آی دی خاص یا حتی ثبت‌ نام به محض ورود می‌توانید یک نام(هرنامی که دوست دارید) برای خودتان انتخاب کنید و داخل روم شوید...در ضمن می‌توانید با کلیک بر روی هر نامی به طور خصوصی و دو به دو نیز صحبت و گپ و گفت خود را داشته باشید. برای بعضی موارد بسیار خوب است...بعضی شب‌ها، بعضی اتفاقات...با این روش از مکالمه با دوستان در سیستم یاهو مسنجر هم معاف شدیم... اگر زمانی بنده آنلاین بودم ولی در چت روم نبودم می‌توانید پیامی در کامنت‌ها بگذارید تا به جمع شما در چت روم بپیوندم...لینک چت روم به صورت آیکونی در فهرست سمت چپ قرار گرفته.
  3. گفتم از این پس یکی از بهترین مطالبی را که در روز خواندم برای بقیه لینک می‌دهم. ترجیح می‌دهم به وبلاگ‌های معروف لینک ندهم چون طبیعتا بسیاری از شما خودتان این وبلاگ‌ها را می‌خوانید بیشتر به دوستان خودم لینک می‌دهم و کسانی که در این وبلاگ حق آب و گل دارند...ولی خوب شاید دوستان جدید و بلاگرهای موفق ولی بی دلیل معروف نشده هم بین این لینک‌ها باشد...دقت کنید بسیاری از دوستان مطالبشان طنز است و بیشتر داستان، نه واقعیت. بنابراین به نحوه کامنت گذاشتنتان دقت بفرمایید که مشکلات گذشته تکرار نشود...ممنون...امشب با اجازه شما به چت روم خودم لینک می‌دهم تا همگی آنجا هم راه بیافتید...(برای کسانی که فقط پارگراف آخر هر پستی را می‌خوانند توضیح دهم که در همین شماره بالا توضیح کاملی درباره این چت روم داده شد!!!) چت روم درباره الی


یکشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳٩٠ توسط  الی